Δυστυχώς τα πολιτικά πράγματα της χώρας είναι σε δεινή κατάσταση. Ας
αποφασίσει έκαστος εξ ημών, εάν θέλει να στηρίξει Μνημονιακό ή
Αντιμνημονιακό κόμμα, δεξιό ή αριστερό, και εν πάσει περιπτώσει
κρίνοντας κατα συνείδηση.
Η δική μου πολιτική θέση είναι ΚΑΤΑ της εφαρμοσμένης «αριστοκρατικής δημοκρατίας», ήτοι των 300 εκλεγμένων βουλευτών που αποφασίζουν μονοι τους, διότι οι εκλογές προσομοιάζουν με επιλογή «σωτήρα», ενώ η υπόλοιπη τετραετία μοιάζει με λευκή σελίδα που υπέγραψε ο λαός και πλέον συμπληρώνεται με οτιδήποτε ενάρετο ή απεχθές θέλει να γράψει ο «σωτήρας». Που μπορεί να είναι και προβατόσχημος λύκος.
Προτιμώ Δημοκρατία Καντονιακού τύπου (Ελβετία) όπου ο λαός ψηφίζει περίπου 20 φορές το χρόνο, αποφασίζοντας με δημοψηφίσματα για την τύχη του (παίρνοντας τις αποφάσεις σε πολλά κρίσιμα θέματα), της δε πολιτικής εξουσίας οριζομένης σε πολλά επίπεδα, δίνοντας όμως ιδιαίτερη έμφαση στην καντονιακή (περιφερειακή) κυβέρνηση. Πρέπει να υπάρχει πάντα κεντρική κυβέρνηση, αλλά όσο καλύτερα διαχέεται η εξουσία σε περιφερειακό επίπεδο, τόσο περισσότερο διασφαλίζεται η αληθινή Δημοκρατία. Στις μέρες μας δυστυχώς δεν υπάρχει Δημοκρατία, υπάρχει ολιγαρχία (και φαυλοκρατία).
Η Φαυλοκρατία ενισχύεται απο το ανεξέλεγκτο της κεντρικής εξουσίας, απο την απουσία ισχυρών περιφερειακών διοικήσεων, απο την απουσία δημοψηφισμάτων. Η απόλυτη εξουσία της κυβέρνησης, τη διαφθείρει απόλυτα. Και οι φαύλοι δρούν ανεξέλεγκτοι.
Σε αυτό λοιπον το ΑΡΡΩΣΤΟ πολιτικό ΦΑΥΛΟΚΡΑΤΙΚΟ συστημα, η επιλογή «σωτήρα», ήτοι ΔΗΜΙΟΥ, είναι ένα παντελώς άχαρο έργο. Κατ΄ουσίαν, ένας εντιμος και ανιδιοτελής πολίτης, ένα πράγμα θα αναζητήσει: ΕΝΤΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΤΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΩΡΟ. Αν τον βρείς, τον ψηφίζεις. Αν δεν τον βρείς, εξετάζεις ποιός είναι ΛΙΓΟΤΕΡΟ φαύλος. Αν δε θες να υποταχθείς στο σάπια ψευδοδημοκρατία, κατεβαίνεις στους δρόμους και ζητάς αλλαγή του πολιτεύματος, με παραχώρηση περισσότερων εξουσιών στο ΛΑΟ, περιλαμβανομένων και των συχνών δημοψηφισμάτων, που σαφώς θα περιορίσουν το ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ των βουλευτών και της κεντρικής κυβέρνησης, αρα και τη σαπίλα της διαπλοκής.
Δεν καταλαβαίνω ποιός μας υποχρεώνει να δεχτούμε το status quo (την καθεστηκυϊα τάξη πραγμάτων) ωσαν να είναι χαραγμένη απο τα χέρια του Κυρίου σε λίθινες πλάκες, και να μην αγωνιστούμε για την αληθινή λαϊκή και δημοκρατική διακυβέρνηση του προσωρινού μας σπιτιού, που είναι η επίγεια πατρίδα μας.
Η δική μου πολιτική θέση είναι ΚΑΤΑ της εφαρμοσμένης «αριστοκρατικής δημοκρατίας», ήτοι των 300 εκλεγμένων βουλευτών που αποφασίζουν μονοι τους, διότι οι εκλογές προσομοιάζουν με επιλογή «σωτήρα», ενώ η υπόλοιπη τετραετία μοιάζει με λευκή σελίδα που υπέγραψε ο λαός και πλέον συμπληρώνεται με οτιδήποτε ενάρετο ή απεχθές θέλει να γράψει ο «σωτήρας». Που μπορεί να είναι και προβατόσχημος λύκος.
Προτιμώ Δημοκρατία Καντονιακού τύπου (Ελβετία) όπου ο λαός ψηφίζει περίπου 20 φορές το χρόνο, αποφασίζοντας με δημοψηφίσματα για την τύχη του (παίρνοντας τις αποφάσεις σε πολλά κρίσιμα θέματα), της δε πολιτικής εξουσίας οριζομένης σε πολλά επίπεδα, δίνοντας όμως ιδιαίτερη έμφαση στην καντονιακή (περιφερειακή) κυβέρνηση. Πρέπει να υπάρχει πάντα κεντρική κυβέρνηση, αλλά όσο καλύτερα διαχέεται η εξουσία σε περιφερειακό επίπεδο, τόσο περισσότερο διασφαλίζεται η αληθινή Δημοκρατία. Στις μέρες μας δυστυχώς δεν υπάρχει Δημοκρατία, υπάρχει ολιγαρχία (και φαυλοκρατία).
Η Φαυλοκρατία ενισχύεται απο το ανεξέλεγκτο της κεντρικής εξουσίας, απο την απουσία ισχυρών περιφερειακών διοικήσεων, απο την απουσία δημοψηφισμάτων. Η απόλυτη εξουσία της κυβέρνησης, τη διαφθείρει απόλυτα. Και οι φαύλοι δρούν ανεξέλεγκτοι.
Σε αυτό λοιπον το ΑΡΡΩΣΤΟ πολιτικό ΦΑΥΛΟΚΡΑΤΙΚΟ συστημα, η επιλογή «σωτήρα», ήτοι ΔΗΜΙΟΥ, είναι ένα παντελώς άχαρο έργο. Κατ΄ουσίαν, ένας εντιμος και ανιδιοτελής πολίτης, ένα πράγμα θα αναζητήσει: ΕΝΤΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΤΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΩΡΟ. Αν τον βρείς, τον ψηφίζεις. Αν δεν τον βρείς, εξετάζεις ποιός είναι ΛΙΓΟΤΕΡΟ φαύλος. Αν δε θες να υποταχθείς στο σάπια ψευδοδημοκρατία, κατεβαίνεις στους δρόμους και ζητάς αλλαγή του πολιτεύματος, με παραχώρηση περισσότερων εξουσιών στο ΛΑΟ, περιλαμβανομένων και των συχνών δημοψηφισμάτων, που σαφώς θα περιορίσουν το ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ των βουλευτών και της κεντρικής κυβέρνησης, αρα και τη σαπίλα της διαπλοκής.
Δεν καταλαβαίνω ποιός μας υποχρεώνει να δεχτούμε το status quo (την καθεστηκυϊα τάξη πραγμάτων) ωσαν να είναι χαραγμένη απο τα χέρια του Κυρίου σε λίθινες πλάκες, και να μην αγωνιστούμε για την αληθινή λαϊκή και δημοκρατική διακυβέρνηση του προσωρινού μας σπιτιού, που είναι η επίγεια πατρίδα μας.
